حله

حله مرکز استان بابل در عراق مرکزی است و در کنار یکی از شاخه‌های فرات قرار دارد. تاریخ شهری اسلامی متمایز آن با دوره مزیدیان در آستانه سده دوازدهم میلادی پیوند دارد، زمانی که در این محل یک مرکز سیاسی و اداری تازه شکل گرفت. حله در سده‌های بعد به سبب بازرگانی، ادبیات و علوم دینی شهرت یافت و در تاریخ دانش امامی دوازده‌امامی، با سنتی که معمولاً «مکتب حله» نامیده می‌شود، جایگاهی مهم پیدا کرد. این شهر به محوطه باستانی بابل نیز نزدیک است، اما حله اسلامی و شهر باستانی بابل را نباید یک سکونتگاه تاریخی واحد دانست.

در این صفحه شهری، مکان‌های تاریخی، دانشمندان، نسبت‌های دینی و نقاط نقشه‌ای در چارچوب گسترده‌تر استان بابل معرفی می‌شوند. نزدیکی میراث جهانی بابل برای فهم جغرافیای منطقه سودمند است، ولی هر محل به دوره و مجموعه شواهد خاص خود تعلق دارد. نسبت‌های زیارتی یا قبری تنها زمانی باید قطعی نوشته شوند که منابع معتبر آن را پشتیبانی کنند؛ روایت‌های محلی یا متأخر نیز باید با نسبت روشن و احتیاط تاریخی بیان شوند.