آرامگاه سید سلطان علی

اردو العربية English فارسی हिन्दी

علی ابوالحسن سلطان

رکورد دارای منابع متعدد موقعیت جغرافیایی تأییدشده سایر زیارتگاه‌ها و مکان‌های تاریخی پژوهش: سطح ب IRQ-0192
معنای این نشان‌ها

نشان‌ها با احتیاط و بر پایه منابع، یادداشت‌های انتساب و داده‌های GPS نمایش داده می‌شوند و حکم نهایی تاریخی نیستند.

⚙️ چاپ، اشتراک و گزینه‌های دیگر
📄 ذخیره PDF 📱 واتس‌اپ 📧 ایمیل صفحه‌های ذخیره‌شده

کد QR

کد صفحه
کد صفحه
کد نقشه
کد نقشه

معرفی

جامع و آرامگاه سید سلطان علی در محله مربعه و خیابان رشید، از بناهای دیرپای دینی و شهری بغداد است. این مکان تنها یک اتاق مقبره نیست؛ مجموعه در دوره‌های مختلف به‌عنوان مسجد، محل آموزش، زاویه صوفیانه و مرکز زندگی مذهبی محله فعالیت کرده است. بازسازی‌های گوناگون و ایجاد مدرسه‌ها و زاویه رفاعی در دوره عثمانی، آن را با نهادهای علمی و معنوی بغداد پیوند داده است.

مورخان درباره هویت دقیق و نسب شخص مدفون اتفاق نظر ندارند. یک روایت مشهور رفاعی او را سید سلطان علی ابوالحسن و پدر یا یکی از نیاکان شیخ احمد رفاعی معرفی می‌کند. در مقابل، برخی دیدگاه‌های تاریخی عراقی این شناسایی را نمی‌پذیرند و افراد یا نسب‌های دیگری را پیشنهاد می‌کنند. پژوهش دانشگاهی جدید درباره مسجد نیز اختلاف در هویت مدفون را صریحاً ثبت کرده است.

ازاین‌رو این مقاله هیچ نسبی را حقیقت قطعی نمی‌داند. آنچه از نظر تاریخی استوار است، هویت عمومی و دیرینه مکان است: نسل‌های مردم بغداد آن را به نام جامع و آرامگاه سید سلطان علی شناخته‌اند و نماز، موعظه، درس و مجالس صوفیانه در آن برگزار شده است. لایه‌های معماری عثمانی، مدرسه‌ها، سنت کتابخانه و نقش آن در محله مربعه، حتی با وجود ابهام زندگی‌نامه‌ای اهمیت مستقل دارند.

موقعیت شهری بنا نیز بر اهمیت آن می‌افزاید. خیابان رشید به یکی از محورهای مهم پیونددهنده بغداد جدید با محله‌های کهن و بناهای دینی موروثی تبدیل شد. مسجد و زیارتگاه در دوره‌های سیاسی و معماری گوناگون، خدمت به نمازگزاران و ساکنان محله را ادامه داد.

این مجموعه نمونه‌ای روشن از میراث دینی بغداد است که مسجد، زیارتگاه، آموزش و زندگی شهری را در یک مکان جمع می‌کند. زیارت محترمانه باید با احتیاط تاریخی همراه باشد: نام بنا کهن و ثابت است، اما هویت کامل و نسب شخص یادشده همچنان محل پژوهش و اختلاف است.


اهمیت تاریخی / دینی

اهمیت تاریخی مجموعه سید سلطان علی در تداوم نقش‌های شهری، دینی، آموزشی و صوفیانه آن است. این بنا بخشی برجسته از حافظه خیابان رشید و بغداد قدیم است و در بازسازی‌های عثمانی و جدید هویت مذهبی خود را حفظ کرده است.

اختلاف درباره هویت مدفون، مکان را برای پژوهش تاریخی مهم‌تر می‌کند. این موضوع نشان می‌دهد که روایت محلی، نسب‌نامه صوفیانه، تاریخ معماری و پژوهش دانشگاهی باید جداگانه ولی محترمانه خوانده شوند.

مسجد و آرامگاه اهمیت منطقه‌ای بالایی دارند، زیرا طی نسل‌ها محل نماز، آموزش، کتاب، مجلس و زندگی محله‌ای بوده‌اند.

📝 5 paragraphs · ~0 words


منابع

منبع اولیه — جامع سيد سلطان علي وأثره في المجتمع البغدادي زیاد

Notes: Page/Volume: Journal of Arts, Literature, Humanities and Social Sciences, no. 52 (2020), pp. 51–64 | The peer-reviewed study in Journal of Arts, Literature, Humanities and Social Sciences, no. 52 (2020), pp. 51–64, supports the mosque-shrine's long-standing Baghdad identity, Ottoman renewal completed in 1882/1300 AH, educational role and Rifa'i lodge, while explicitly noting disagreement over the entombed person's identity. The supplementary heritage page is used only for present architectural context, not lineage. The category remains Other Shrines and Historical Sites and the identity remains Under Review.

منبع ثانویه — موسوعة تاريخ العراق بين احتلالين متوسط

Notes: Page/Volume: entry on جامع سيد سلطان علي; pagination varies by edition | The peer-reviewed study in Journal of Arts, Literature, Humanities and Social Sciences, no. 52 (2020), pp. 51–64, supports the mosque-shrine's long-standing Baghdad identity, Ottoman renewal completed in 1882/1300 AH, educational role and Rifa'i lodge, while explicitly noting disagreement over the entombed person's identity. The supplementary heritage page is used only for present architectural context, not lineage. The category remains Other Shrines and Historical Sites and the identity remains Under Review.

منبع اینترنتی — www.jalhss.com متوسط

Notes: The peer-reviewed study in Journal of Arts, Literature, Humanities and Social Sciences, no. 52 (2020), pp. 51–64, supports the mosque-shrine's long-standing Baghdad identity, Ottoman renewal completed in 1882/1300 AH, educational role and Rifa'i lodge, while explicitly noting disagreement over the entombed person's identity. The supplementary heritage page is used only for present architectural context, not lineage. The category remains Other Shrines and Historical Sites and the identity remains Under Review.

منبع اینترنتی — www.masaha.org متوسط

Notes: The peer-reviewed study in Journal of Arts, Literature, Humanities and Social Sciences, no. 52 (2020), pp. 51–64, supports the mosque-shrine's long-standing Baghdad identity, Ottoman renewal completed in 1882/1300 AH, educational role and Rifa'i lodge, while explicitly noting disagreement over the entombed person's identity. The supplementary heritage page is used only for present architectural context, not lineage. The category remains Other Shrines and Historical Sites and the identity remains Under Review.

منبع اینترنتی — designediniraq.org متوسط

Notes: The peer-reviewed study in Journal of Arts, Literature, Humanities and Social Sciences, no. 52 (2020), pp. 51–64, supports the mosque-shrine's long-standing Baghdad identity, Ottoman renewal completed in 1882/1300 AH, educational role and Rifa'i lodge, while explicitly noting disagreement over the entombed person's identity. The supplementary heritage page is used only for present architectural context, not lineage. The category remains Other Shrines and Historical Sites and the identity remains Under Review.


نگارخانه

هنوز تصویری موجود نیست.
📤 ارسال تصویر این مکان



💬 دیدگاه بازدیدکنندگان

هنوز دیدگاهی نیست؛ نخستین دیدگاه را شما بنویسید.