زندگینامههای معتبر جدید معمولاً سال ۱۶۱۷ میلادی را برای تولد او ذکر میکنند. درباره محل دقیق تولد اختلاف وجود دارد: کرسال یا چولی کرسال در محدوده چکوال امروزی بسیار تکرار شده، در حالی که برخی گزارشهای مطبوعاتی قدیمیتر بهطور کلی از منطقه جهلم یاد میکنند. بنابراین ۱۶۱۷ بهعنوان سال رایج حفظ شده، بدون آنکه یک روستای مورد اختلاف قطعی دانسته شود.
سید عبداللطیف کاظمی قادری معروف به بری امام رحمهالله
The Sayyid, Kazmi/Qazmi and Mashhadi designations are strongly preserved in official and public naming. Later biographies identify his father as Sayyid Mahmood Shah, and some traditions trace the family to Imam Musa al-Kazim and/or Baghdad. Because a complete pedigree was not established from an independently verified early genealogical source in this review, the father's name is preserved cautiously while no expanded Ahl al-Bayt genealogy, permanent father registry code, or additional ancestral relationships are invented.
PER-001713
مشخص نشده
تأییدشده
محل دفن نامعلوم
پشتیبانیشده در منابع گوناگون
⚙️ چاپ، اشتراک و گزینههای دیگر
سید عبداللطیف کاظمی قادری، مشهور به بری امام رحمهالله، از صوفیان برجسته قادری در سده هفدهم و از چهرههای معنوی مهم منطقه پوتهار و اسلامآباد امروزی بود. پرونده رسمی میراث پاکستان او را شاه عبداللطیف قادری کاظمی مشهدی و راهنمای معنوی سلسله قادریه معرفی میکند. زندگینامههای معتبر جدید معمولاً دوره زندگی ۱۶۱۷ تا ۱۷۰۵ میلادی، سفرهای گسترده، اقامت در نورپور شاهان و پیام محبت، صلح و هماهنگی او را حفظ کردهاند.
زندگینامههای معتبر جدید وفات بری امام رحمهالله را معمولاً در سال ۱۷۰۵ میلادی قرار میدهند. منابع رسمی و مطبوعاتی قویِ بررسیشده روز و ماه دقیق را بهصورت یکسان ثابت نمیکنند؛ بنابراین ۱۷۰۵ بهعنوان سال وفاتِ دارای پشتوانه حفظ شده است.
بری امام رحمهالله در نورپور شاهانِ اسلامآباد دفن شده است و زیارتگاه کنونی در اسناد رسمی میراثی بهطور نیرومند بهعنوان آرامگاه فردی شناختهشده او ثبت شده است. اداره باستانشناسی و موزههای پاکستان محل را آرامگاه تاریخی معرفی میکند و هویت مزار کنونی را روشن ثبت کرده است. بنابراین نسبت دفن و زیارتگاه اصلی پشتوانه قوی دارند.
زندگینامه و معرفی تاریخی
سید عبد اللطیف کاظمی قادری رحمهالله، معروف به بری امام یا بری سرکار، صوفی نامدار سده هفدهم بود که با ناحیه پوٹھوهار و نورپور شاهانِ اسلامآباد کنونی پیوندی استوار دارد. اداره آثار باستانی و موزههای پاکستان او را «شاه عبد اللطیف قادری قاظمی مشهدی» معرفی میکند و صریحا راهنمای روحانی طریقت قادریه مینامد. زندگینامههای جدید معمولا ۱۶۱۷ میلادی را سال تولد و ۱۷۰۵ را سال وفات میدانند. محل تولد کمتر یکسان است؛ کرسال یا چولی کرسال در ناحیه چکوال بسیار رایج است، در حالی که برخی معرفیهای مطبوعاتی قدیمیتر تعبیر گستردهترِ منطقه جهلم را به کار میبرند.
تذکرههای متأخر پدر او را سید محمود شاه مینامند و برای خاندان عنوانهای سید، کاظمی یا قاظمی و مشهدی به کار میبرند. برخی روایتها شجره را تا امام موسی کاظم ادامه میدهند و از پیوندی قدیمی با بغداد نیز سخن میگویند. این عنوانها بخش مهمی از حافظه عمومی و خانوادگیاند، اما زنجیره کامل نسب در این بررسی با سند نسبشناختی یا آرشیویِ کهن و مستقل ثابت نشد. بنابراین میتوان نامها و عنوانها را حفظ کرد، بدون آنکه روابط پدر و نیاکانِ تأییدنشده به صورت پیوندهای داخلی ساخته شوند.
روایتی بسیار رایج میگوید عبد اللطیف در جوانی حدود دو سال در غور غشتیِ ناحیه اتک اقامت کرد و فقه، حدیث، منطق، ریاضیات و طب آموخت. این بخش بیشتر در زندگینامههای متأخرِ مزار و نوشتههای فرهنگی دیده میشود، نه در سندی همزمان از سده هفدهم. برای فهم تصویر او به عنوان زاهدی دانشآموخته مفید است، اما جزئیات برنامه درسی و مدت باید همچنان به منبع متأخر نسبت داده شود.
سفرهای گسترده او در سطح کلی بهتر پشتیبانی میشوند. یک معرفی مطبوعاتی معتبر از سفر به ایران، عراق، آسیای مرکزی، مکه و مدینه برای آموختن دانش دینی سخن میگوید. زندگینامههای عبادیِ متأخر این مسیر را با کشمیر، بدخشان، بخارا، مشهد و دمشق گسترش میدهند. بنابراین تصویر یک صوفی بسیار سفرکرده قابل حفظ است، اما فهرست طولانیِ شهر به شهر تا زمانی که هر مرحله جداگانه مستند نشود باید در حد روایت متأخر بماند.
نسبت قادری و پیوند روحانی ایشان در یک روایت مهم قادری با نام سید محمد امیر بالا پیر گیلانی رحمةالله علیه به عنوان مرشد معنوی ایشان بیان شده است. بر اساس این روایت، امیر بالا پیر از مشایخ قادری وابسته به حجره شاه مقیم بوده و این رابطه برای توضیح پیوند روحانی امام بری رحمةالله علیه با سلسله قادریه نقل شده است. از منابع مهم و قدیمی این روایت، کتاب تذکره مقیمی اثر میاں محمد بخش است که در سال ۱۸۶۸ میلادی تألیف شده است؛ همچنین حافظ امداد حسین در دفتر حقیقت، تألیف ۱۸۹۰ میلادی، محمد امیر بالا پیر را مرشد امام بری رحمةالله علیه معرفی میکند. در همین مجموعه روایی، سید جمالالله حیاتالمیر نیز به عنوان یکی از مرشدان روحانی امام بری معرفی شده است؛ بنابراین در اینجا پیوند با امیر بالا پیر به عنوان یک روایت روشن و مستندِ قادری حفظ شده و روایتهای متفاوت در یک سلسله واحد و بدون پشتوانه ادغام نشدهاند.
نورپور شاهان مرکز اصلی حافظه عمومیِ دوره پختگی اوست. معرفیهای جدید میگویند او در آنجا اقامت کرد و در منطقهای که به راهزنی و خشونت شهرت داشت پیام صلح، هماهنگی و دینداری را گسترش داد. روایتهای مناقبیِ بعدی میگویند با دعوت او چورپور به نورپور شاهان تبدیل شد و گاه اعداد بسیار بزرگی برای گرایش مردم به اسلام ذکر میکنند. داستان دگرگونی محل در حافظه محلی مهم است، اما شمارهای بزرگ نباید بدون شواهد محکمتر به آمار تاریخی بیطرف تبدیل شوند.
درباره بنای آرامگاه، اسناد رسمی به شکل استثنایی قویاند. اداره آثار باستانی و موزههای پاکستان میگوید آرامگاه نخست به فرمان امپراتور مغول اورنگزیب ساخته شد و بر روی بقایای باستانیِ قرون میانه قرار دارد. این گزارش از حمایت سلطنتیِ بنای مزار پشتیبانی میکند. روایت مردمیِ جداگانهای نیز دیدار شخصی اورنگزیب با بری امام را نقل میکند؛ این دیدار متأخر و عبادی از نظر اطمینان در همان سطح گزارش رسمی درباره ساخت آرامگاه نیست.
بر پایه گاهشماری جدیدِ غالب، بری امام در ۱۷۰۵ میلادی درگذشت و در نورپور شاهان دفن شد؛ قبر اصلی او همچنان مرکز مجموعه زیارتگاه است. ثبت میراث فدرال محل را بنای آرامگاهی میداند، مالکیت دولت فدرال را ثبت میکند و وضعیت حقوقی را «حفاظتنشده» مینویسد. اینها دادههای اداری و فهرستیِ بنا هستند و از اهمیت دینیِ پیوسته آن نمیکاهند. آرامگاه بارها مرمت و گسترش یافته و هویت تدفین اصلی همچنان باقی است.
تاریخ معاصر زیارتگاه هم زیارت گسترده و هم خشونت را در بر میگیرد. عرس سالانه در گذشته جمعیت بزرگی از زائران سنی و شیعه را جذب میکرد. در ۲۷ مه ۲۰۰۵ انفجار انتحاری در یک تجمع مذهبیِ مزار رخ داد؛ گزارشهای همان زمان عموما دستکم بیست کشته و حدود یکصد یا بیشتر زخمی را ثبت کردند، هرچند ارقام نهایی در منابع مختلف یکسان نبود. نگرانیهای امنیتی و بازسازی طولانی مدتی فعالیت رسمی عرس را مختل کرد و در سالهای اخیر اداره اسلامآباد آن را با تدابیر گسترده امنیتی دوباره سازمان داده است.
زیارتگاه کنونی در نورپور شاهانِ اسلامآباد از نظر اسناد رسمی میراثی بهطور نیرومند بهعنوان آرامگاه فردی شناختهشده بری امام رحمهالله ثبت شده است. ادارهٔ باستانشناسی و موزههای پاکستان آن را آرامگاه تاریخی معرفی میکند، مالکیت دولت فدرال را ثبت میکند و جایگاه رسمی زیارتگاه کنونی را ارائه میدهد. اداره اوقاف اسلامآباد نیز دربار حضرت بری امام را یک مرکز زیارتی فعال میشناسد. این هویت مکانیِ قوی حفظ شده و اعداد خام نقشه فقط در فیلدهای جغرافیایی ویژه باقی ماندهاند.
تا سال ۲۰۲۶ روشن بود که زیارتگاه پس از سالهایی از وقفه در برخی آیینهای رسمی دوباره زیر مدیریت عمومیِ گسترده فعال شده است. یک کمیته فدرال همچنان بر نگهداری و ساختوساز نظارت میکرد و اداره پایتخت برای عرس سالانه برنامههای امنیت، نظافت، پارکینگ، خدمات پزشکی و مدیریت جمعیت را آماده میساخت. این لایه مدیریتیِ جدید اهمیت نهادیِ مزار را تأیید میکند، بیآنکه ادعای تازهای درباره زندگی قدیس در سده هفدهم بسازد.
تذکرههای متأخر پدر او را سید محمود شاه مینامند و برای خاندان عنوانهای سید، کاظمی یا قاظمی و مشهدی به کار میبرند. برخی روایتها شجره را تا امام موسی کاظم ادامه میدهند و از پیوندی قدیمی با بغداد نیز سخن میگویند. این عنوانها بخش مهمی از حافظه عمومی و خانوادگیاند، اما زنجیره کامل نسب در این بررسی با سند نسبشناختی یا آرشیویِ کهن و مستقل ثابت نشد. بنابراین میتوان نامها و عنوانها را حفظ کرد، بدون آنکه روابط پدر و نیاکانِ تأییدنشده به صورت پیوندهای داخلی ساخته شوند.
روایتی بسیار رایج میگوید عبد اللطیف در جوانی حدود دو سال در غور غشتیِ ناحیه اتک اقامت کرد و فقه، حدیث، منطق، ریاضیات و طب آموخت. این بخش بیشتر در زندگینامههای متأخرِ مزار و نوشتههای فرهنگی دیده میشود، نه در سندی همزمان از سده هفدهم. برای فهم تصویر او به عنوان زاهدی دانشآموخته مفید است، اما جزئیات برنامه درسی و مدت باید همچنان به منبع متأخر نسبت داده شود.
سفرهای گسترده او در سطح کلی بهتر پشتیبانی میشوند. یک معرفی مطبوعاتی معتبر از سفر به ایران، عراق، آسیای مرکزی، مکه و مدینه برای آموختن دانش دینی سخن میگوید. زندگینامههای عبادیِ متأخر این مسیر را با کشمیر، بدخشان، بخارا، مشهد و دمشق گسترش میدهند. بنابراین تصویر یک صوفی بسیار سفرکرده قابل حفظ است، اما فهرست طولانیِ شهر به شهر تا زمانی که هر مرحله جداگانه مستند نشود باید در حد روایت متأخر بماند.
نسبت قادری و پیوند روحانی ایشان در یک روایت مهم قادری با نام سید محمد امیر بالا پیر گیلانی رحمةالله علیه به عنوان مرشد معنوی ایشان بیان شده است. بر اساس این روایت، امیر بالا پیر از مشایخ قادری وابسته به حجره شاه مقیم بوده و این رابطه برای توضیح پیوند روحانی امام بری رحمةالله علیه با سلسله قادریه نقل شده است. از منابع مهم و قدیمی این روایت، کتاب تذکره مقیمی اثر میاں محمد بخش است که در سال ۱۸۶۸ میلادی تألیف شده است؛ همچنین حافظ امداد حسین در دفتر حقیقت، تألیف ۱۸۹۰ میلادی، محمد امیر بالا پیر را مرشد امام بری رحمةالله علیه معرفی میکند. در همین مجموعه روایی، سید جمالالله حیاتالمیر نیز به عنوان یکی از مرشدان روحانی امام بری معرفی شده است؛ بنابراین در اینجا پیوند با امیر بالا پیر به عنوان یک روایت روشن و مستندِ قادری حفظ شده و روایتهای متفاوت در یک سلسله واحد و بدون پشتوانه ادغام نشدهاند.
نورپور شاهان مرکز اصلی حافظه عمومیِ دوره پختگی اوست. معرفیهای جدید میگویند او در آنجا اقامت کرد و در منطقهای که به راهزنی و خشونت شهرت داشت پیام صلح، هماهنگی و دینداری را گسترش داد. روایتهای مناقبیِ بعدی میگویند با دعوت او چورپور به نورپور شاهان تبدیل شد و گاه اعداد بسیار بزرگی برای گرایش مردم به اسلام ذکر میکنند. داستان دگرگونی محل در حافظه محلی مهم است، اما شمارهای بزرگ نباید بدون شواهد محکمتر به آمار تاریخی بیطرف تبدیل شوند.
درباره بنای آرامگاه، اسناد رسمی به شکل استثنایی قویاند. اداره آثار باستانی و موزههای پاکستان میگوید آرامگاه نخست به فرمان امپراتور مغول اورنگزیب ساخته شد و بر روی بقایای باستانیِ قرون میانه قرار دارد. این گزارش از حمایت سلطنتیِ بنای مزار پشتیبانی میکند. روایت مردمیِ جداگانهای نیز دیدار شخصی اورنگزیب با بری امام را نقل میکند؛ این دیدار متأخر و عبادی از نظر اطمینان در همان سطح گزارش رسمی درباره ساخت آرامگاه نیست.
بر پایه گاهشماری جدیدِ غالب، بری امام در ۱۷۰۵ میلادی درگذشت و در نورپور شاهان دفن شد؛ قبر اصلی او همچنان مرکز مجموعه زیارتگاه است. ثبت میراث فدرال محل را بنای آرامگاهی میداند، مالکیت دولت فدرال را ثبت میکند و وضعیت حقوقی را «حفاظتنشده» مینویسد. اینها دادههای اداری و فهرستیِ بنا هستند و از اهمیت دینیِ پیوسته آن نمیکاهند. آرامگاه بارها مرمت و گسترش یافته و هویت تدفین اصلی همچنان باقی است.
تاریخ معاصر زیارتگاه هم زیارت گسترده و هم خشونت را در بر میگیرد. عرس سالانه در گذشته جمعیت بزرگی از زائران سنی و شیعه را جذب میکرد. در ۲۷ مه ۲۰۰۵ انفجار انتحاری در یک تجمع مذهبیِ مزار رخ داد؛ گزارشهای همان زمان عموما دستکم بیست کشته و حدود یکصد یا بیشتر زخمی را ثبت کردند، هرچند ارقام نهایی در منابع مختلف یکسان نبود. نگرانیهای امنیتی و بازسازی طولانی مدتی فعالیت رسمی عرس را مختل کرد و در سالهای اخیر اداره اسلامآباد آن را با تدابیر گسترده امنیتی دوباره سازمان داده است.
زیارتگاه کنونی در نورپور شاهانِ اسلامآباد از نظر اسناد رسمی میراثی بهطور نیرومند بهعنوان آرامگاه فردی شناختهشده بری امام رحمهالله ثبت شده است. ادارهٔ باستانشناسی و موزههای پاکستان آن را آرامگاه تاریخی معرفی میکند، مالکیت دولت فدرال را ثبت میکند و جایگاه رسمی زیارتگاه کنونی را ارائه میدهد. اداره اوقاف اسلامآباد نیز دربار حضرت بری امام را یک مرکز زیارتی فعال میشناسد. این هویت مکانیِ قوی حفظ شده و اعداد خام نقشه فقط در فیلدهای جغرافیایی ویژه باقی ماندهاند.
تا سال ۲۰۲۶ روشن بود که زیارتگاه پس از سالهایی از وقفه در برخی آیینهای رسمی دوباره زیر مدیریت عمومیِ گسترده فعال شده است. یک کمیته فدرال همچنان بر نگهداری و ساختوساز نظارت میکرد و اداره پایتخت برای عرس سالانه برنامههای امنیت، نظافت، پارکینگ، خدمات پزشکی و مدیریت جمعیت را آماده میساخت. این لایه مدیریتیِ جدید اهمیت نهادیِ مزار را تأیید میکند، بیآنکه ادعای تازهای درباره زندگی قدیس در سده هفدهم بسازد.
اهمیت تاریخی و میراث
اهمیت تاریخی بری امام رحمهالله از آن روست که از شناختهشدهترین صوفیان مرتبط با ناحیه پوٹھوهار و چشمانداز دینی اسلامآباد است. ترکیب یک صوفی قادریِ نامدار از سده هفدهم، قبر اصلی در نورپور شاهان و سنت دیرپای زیارت، پیوندی کمنظیر میان زندگینامه، مکان و حافظه عمومی ایجاد کرده است.
آرامگاه او برای تاریخ معماری مغولی و دورههای بعد نیز مهم است. ثبت میراث فدرال ساخت نخستین مزار را به فرمان اورنگزیب نسبت میدهد و بنا را بر روی بقایای باستانیِ قرون میانه میداند. بازسازیهای بعدی و توسعه تحت مدیریت دولت نشان میدهند که شکل مجموعه در طول زمان تغییر کرده، ولی هویت قبر اصلی حفظ شده است.
این پرونده نمونه خوبی برای جداسازی شاهد قوی از مناقب متأخر است. وابستگی قادری، دفن در نورپور شاهان و هویت رسمیِ بنای مزار قویاند؛ اما شجره کامل کاظمی، جزئیات تربیت نزد حیات المیر، روستای دقیق تولد، فهرست گسترده سفرها، اعداد بزرگ تغییر دین و دیدار شخصی اورنگزیب بیشتر به روایتهای متأخر وابستهاند.
مزار بری امام همچنین فضایی مشترک برای زیارت مسلمانان از گروههای مختلف بوده است. انفجار ۲۰۰۵ آسیبپذیری یک مرکز زیارتی بزرگ در برابر خشونت فرقهای را نشان داد، در حالی که بازسازی، برنامههای امنیتی و ازسرگیری عرس نشان میدهد که زیارتگاه همچنان در زندگی عمومی و دینی پایتخت جایگاهی مهم دارد.
شناسایی جغرافیایی رسمی و نیرومندِ زیارتگاه، نقطه اتکای مادی معتبری برای پژوهش تاریخی و میراثی فراهم میکند. این شناسایی، آرامگاه فردیِ شناختهشده در نورپور شاهان را بهخوبی تثبیت میکند، اما بهخودیِ خود نسب، هویت مذهبی یا ادعای پیمایشی دقیقتر درون حجره قبر را ثابت نمیکند.
آرامگاه او برای تاریخ معماری مغولی و دورههای بعد نیز مهم است. ثبت میراث فدرال ساخت نخستین مزار را به فرمان اورنگزیب نسبت میدهد و بنا را بر روی بقایای باستانیِ قرون میانه میداند. بازسازیهای بعدی و توسعه تحت مدیریت دولت نشان میدهند که شکل مجموعه در طول زمان تغییر کرده، ولی هویت قبر اصلی حفظ شده است.
این پرونده نمونه خوبی برای جداسازی شاهد قوی از مناقب متأخر است. وابستگی قادری، دفن در نورپور شاهان و هویت رسمیِ بنای مزار قویاند؛ اما شجره کامل کاظمی، جزئیات تربیت نزد حیات المیر، روستای دقیق تولد، فهرست گسترده سفرها، اعداد بزرگ تغییر دین و دیدار شخصی اورنگزیب بیشتر به روایتهای متأخر وابستهاند.
مزار بری امام همچنین فضایی مشترک برای زیارت مسلمانان از گروههای مختلف بوده است. انفجار ۲۰۰۵ آسیبپذیری یک مرکز زیارتی بزرگ در برابر خشونت فرقهای را نشان داد، در حالی که بازسازی، برنامههای امنیتی و ازسرگیری عرس نشان میدهد که زیارتگاه همچنان در زندگی عمومی و دینی پایتخت جایگاهی مهم دارد.
شناسایی جغرافیایی رسمی و نیرومندِ زیارتگاه، نقطه اتکای مادی معتبری برای پژوهش تاریخی و میراثی فراهم میکند. این شناسایی، آرامگاه فردیِ شناختهشده در نورپور شاهان را بهخوبی تثبیت میکند، اما بهخودیِ خود نسب، هویت مذهبی یا ادعای پیمایشی دقیقتر درون حجره قبر را ثابت نمیکند.
پیوندهای خانوادگی
منابع
ادارهٔ باستانشناسی و موزههای پاکستان | زیارتگاه حضرت بری امام | https://doam.gov.pk/public/sites/6347 | آرامگاه تاریخی در اسلامآباد؛ معرفی شاه عبداللطیف قادری قاظمی مشهدی؛ راهنمای معنوی قادریه؛ ساخت بنای اصلی به فرمان اورنگزیب؛ مالکیت دولت فدرال؛ جایگاه رسمی مزار کنونی؛ بنا بر روی آثار سدههای میانهزیارتگاه حضرت بری امام: مطالعهای در زمینه فرهنگی | عطیه بتول، عابد غفور چودری، فاطمه ضیا، آفتاب احمد، حارث فاروق | پژوهش دانشگاهی اروپا، جلد دوم، شماره ۸، نوامبر ۲۰۱۴، صفحات ۱۰۳۴۱–۱۰۳۵۳ | https://euacademic.org/uploadarticle/1076.pdf | مطالعه میدانی زائران، آیینهای فرهنگی و نقش اجتماعی و دینی زیارتگاه در نورپور شاهان
سید شاه عبداللطیف: امام خشکی | محمد عمر و سهیل یوسف | روزنامه دان، ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۴ | https://www.dawn.com/news/1118335 | دوره ۱۶۱۷–۱۷۰۵، سفر به ایران، عراق، آسیای مرکزی، مکه و مدینه، اقامت در نورپور شاهان، آموزش محبت و صلح و هماهنگی، وفات در ۱۷۰۵، و سنت ساخت نخستین مزار به فرمان اورنگزیب
روزنامه دان | گزارش عرس بری امام، ۳۰ مه ۲۰۱۵ | https://www.dawn.com/news/1185286 | سال ۱۶۱۷، روایت قدیمیتر تولد در منطقه جهلم، پدر سید محمود شاه، مهاجرت خانواده به سوی اسلامآباد و تداوم سنت زیارت
خبرگزاری پاکستان | توسعه و مدیریت مزار بری امام، ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶ | https://www.app.com.pk/national/dpm-fm-chairs-meeting-on-development-management-of-hazrat-bari-imam-shrine-2/ | برنامهریزی رسمی برای عرس ۱۵–۱۷ اوت ۲۰۲۶ و ادامه تعمیر، نگهداری و ساختوساز
خبرگزاری پاکستان | پایان عرس سهروزه بری امام، ۱۸ اوت ۲۰۲۶ | https://www.app.com.pk/national/3-day-bari-imam-urs-concludes-peacefully-in-islamabad/ | عرس سهروزه، هزاران زائر و مدیریت کنونی زیارتگاه توسط اداره منطقه و پلیس
گوهرِ قادریت، امام بری | احمد بری | PindiPost، ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳ | https://pindipost.pk/%DA%AF%D9%88%DB%81%D8%B1%D9%90-%D9%82%D8%A7%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%8C-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D8%B1%DB%8C/ | روایت امیر بالا پیر به عنوان مرشد امام بری؛ با ارجاع به تذکره مقیمی (۱۸۶۸) و دفتر حقیقت (۱۸۹۰)
نگارخانه تصاویر
هنوز تصویر تأییدشدهای موجود نیست.
📤 ارسال تصویر این شخصیت یا مکان
تصویر پیش از تأیید عمومی نخواهد شد.
💬 دیدگاه بازدیدکنندگان
هنوز دیدگاه تأییدشدهای نیست؛ نخستین دیدگاه را شما بنویسید.
دیدگاه پس از تأیید مدیریت منتشر میشود.