گزارش دعای علاء بن حضرمی رضی‌الله‌عنه و عبور از دریا

کرامت صحابینجات مؤمنانپذیرش دعانتیجهٔ تاریخیمناقب و کرامات متأخر
⚙️ چاپ، اشتراک و گزینه‌های دیگر
📱 واتس‌اپ 📧 ایمیل صفحه‌های ذخیره‌شده

کد QR

کد صفحه
کد صفحه

شخصیت‌های مرتبط

منابع کهن و کلاسیک اهل سنت گزارش‌هایی را حفظ کرده‌اند که علاء بن حضرمی رضی‌الله‌عنه هنگام ورود به دریا یا عبور از آن خداوند را خواند. مصنف ابن ابی‌شیبه گزارشی زودهنگام با بخشی از دعای او دارد و روایت‌های مفصل‌تر ابوهریره نزد طبرانی و ابونعیم می‌گویند علاء و سپاهش پس از دعا از آب گذشتند. در این نقل‌های مفصل آمده است که آب تنها اندکی به پایین پای شتران رسید یا از آن فراتر نرفت. هستهٔ اولیهٔ دعا و عبور از دریا پشتوانه‌ای قابل توجه دارد، اما جزئیات مربوط به سپاه و کم‌بودن تماس با آب بر طرقی با محدودیت‌های مهم تکیه دارد؛ ازاین‌رو این واقعه با احتیاط درج می‌شود.

در گزارش‌های کلاسیک دربارهٔ علاء بن حضرمی رضی‌الله‌عنه واقعه‌ای شگفت در ارتباط با عبور از دریا نقل شده است. کهن‌ترین منبعی که در این پژوهش مستقیماً بررسی شده، مصنف ابن ابی‌شیبه است. در آن، دعایی از علاء در هنگام ورود به دریا یا عبور از آن نقل می‌شود. مضمون الفاظ باقی‌مانده این است که او خداوند را با صفات علم، بردباری، برتری و عظمت می‌خواند. بنابراین این منبع یک هستهٔ زودهنگام و روشن را حفظ می‌کند: علاء در لحظهٔ عبور، با دعا رو به خداوند آورد؛ بی‌آنکه همهٔ جزئیات نقل‌های متأخر لزوماً در همین گزارش نخستین وجود داشته باشد.

روایت‌های مفصل‌تر، حضور سپاه را نیز به صحنه می‌افزایند. در طریق ابوهریره که طبرانی و ابونعیم آن را نقل کرده‌اند، علاء و همراهانش پس از دعا از آب عبور می‌کنند. همین طرق نکته‌ای چشمگیر دربارهٔ میزان تماس آب با آنان می‌افزایند؛ در یک نقل آمده است که آب از پایین پوشش پای شتران فراتر نرفت. در روایت گسترده‌تر لالکائی تعبیر قوی‌تر است و گفته می‌شود نه پاها و نه سم‌ها خیس شدند. این تعبیرها نباید در یک عبارت قطعی ادغام شوند، زیرا هر کدام به طریق خاص خود و درجهٔ همان سند وابسته است.

سطح اعتبار همهٔ این منابع یکسان نیست. مصنف ابن ابی‌شیبه کهن‌ترین محل مستقیماً بررسی‌شده برای اصل دعا و عبور از دریاست. طریق مفصل ابوهریره در منابع کلاسیک جایگاه قابل توجهی دارد، اما هیثمی دربارهٔ یکی از راویان آن، ابراهیم بن معمر هروی، گفته است که او را نمی‌شناسد، هرچند باقی رجال را مورد اعتماد دانسته است. لالکائی روایت بسیار مفصل‌تری حفظ کرده که حتی از سپاهی چهار هزار نفری سخن می‌گوید، ولی در سند آن عدی بن فضل قرار دارد که محدثان او را متروک دانسته‌اند. پس نمی‌توان همهٔ جزئیات متأخر را هم‌سنگ هستهٔ اولیه شمرد.

بر این اساس، در بیان عمومی باید میان اصل خبر و جزئیات شگفت‌تر بعدی فرق گذاشت. شواهد از وجود یک گزارش کلاسیک پشتیبانی می‌کند که علاء هنگام عبور از دریا خداوند را خواند و طرق بعدی عبور سپاه او را نیز روایت می‌کنند. جزئیات مربوط به اندک خیس‌شدن یا خیس‌نشدن به همان طرق مفصل تعلق دارد و از حیث سند در حد گزارش نخستین نیست. بنابراین می‌توان این واقعه را به عنوان روایتی معنادار از کرامت یک صحابی و اجابت دعا آورد، اما با درجهٔ اطمینان متوسط و با تصریح به محدودیت‌های اسنادی.

نتیجه

منابع کلاسیک اهل سنت گزارش کرده‌اند که علاء بن حضرمی رضی‌الله‌عنه هنگام عبور از دریا خداوند را خواند و طرق مفصل‌تر عبور شگفت سپاه او را نیز نقل می‌کنند. اصل خبر پشتوانه‌ای قابل توجه دارد، ولی قوی‌ترین جزئیات مربوط به خیس‌نشدن بر طرق محدودتری تکیه دارد؛ بنابراین درج آن با اطمینان متوسط و احتیاط مناسب است.

منابع

Ibn Abi Shaybah, al-Musannaf, Book of Supplication, 'Supplication of al-Ala ibn al-Hadrami when he crossed the sea'
Ibn Abi Shaybah 7/130, 4309
al-Tabarani, al-Mu'jam al-Kabir 18/95, report 167
Abu Nu'aym, Dala'il al-Nubuwwa, report 521
Ibn Abi Shaybah route: Abu Mu'awiya ibn Hisham -> Sufyan -> Qudama ibn Hamata -> Ziyad ibn Hudayr
Dorar takhrij of al-Tabarani 18/95 and Abu Nu'aym 521
al-Haythami, Majma' al-Zawa'id 9/379
al-Lalaka'i, karamat of al-Ala ibn al-Hadrami, report 107
Adi ibn al-Fadl al-Taymi narrator dossier
Qudama ibn Hamata al-Dabbi narrator dossier
CAND-0132 Task 1 evidence synthesis