محمد بن جعفر صادق

PER-000114 اهل‌بیت محتمل فقط منطقه کلی معلوم فهرست پایه منبع امامی
⚙️ چاپ، اشتراک و گزینه‌های دیگر
📱 واتس‌اپ 📧 ایمیل صفحه‌های ذخیره‌شده

کد QR

کد صفحه
کد صفحه
ابوجعفر محمد دیباج فرزند امام جعفر صادق، نوه امام محمد باقر، راوی علوی مدینه و شخصیتی سیاسی در آغاز سده سوم هجری بود. مادرش حمیده بربریه و همسر شناخته‌شده‌اش خدیجه بنت عبدالله بن حسین بود. منابع کلاسیک او را شجاع، خردمند، عابد و بسیار بخشنده توصیف می‌کنند. او در سال ۲۰۰ هجری برای مدتی کوتاه دعوی خلافت را در مکه پذیرفت، پس از شکست کناره‌گیری کرد، مأمون او را بخشید و در سال ۲۰۳ هجری در جرجان درگذشت و همان‌جا دفن شد.
ولادت

تولد او در مدینه گزارش شده، اما تاریخ دقیق ناشناخته است. منابع آغازین در دسترس بر سال یا سن قابل اعتماد اتفاق ندارند.

درگذشت

او در سال ۲۰۳ هجری، برابر با حدود ۸۱۸ تا ۸۱۹ میلادی، در جرجان درگذشت. علت دقیق ثابت نیست و روایت پزشکی متأخر قطعی دانسته نشد.

مدفن یا مکان منسوب

دفن در جرجان نزد یعقوبی، مسعودی و تاریخ جرجان به صورت نیرومند گزارش شده است.

زندگی‌نامه و معرفی تاریخی

ابوجعفر محمد بن جعفر بن محمد فرزند امام جعفر صادق و نوه امام محمد باقر بود. به سبب زیبایی چهره به دیباج شهرت یافت. برخی آثار نسبی او را محمد اکبر یا محمد مأمون نیز نامیده‌اند؛ لقب اخیر نباید با مأمون عباسی اشتباه شود. مادرش حمیده بربریه بود که در این منابع مادر موسی کاظم و اسحاق مؤتمن نیز معرفی شده است.

محمد دیباج از پدرش امام جعفر صادق و هشام بن عروه روایت کرد. ابراهیم بن منذر حزامی، یعقوب بن حمید بن کاسب، محمد بن یحیی عدنی و دیگران از او روایت کرده‌اند. منابع بغداد و رجال او را راوی علوی شناخته‌شده مدینه می‌دانند، هرچند میراث حدیثی باقی‌مانده‌اش از برخی دیگر اعضای خاندان کمتر است.

شرح‌حال‌های کلاسیک او را با شجاعت، خرد، فضیلت، عبادت و سخاوت می‌شناسند. گفته شده یک روز روزه می‌گرفت و روز دیگر افطار می‌کرد. همسرش خدیجه بنت عبدالله بن حسین روایت کرده که او با لباسی از خانه بیرون می‌رفت و اغلب پس از بخشیدن آن به نیازمند بازمی‌گشت. منابع امامی همچنین از مهمان‌نوازی و فراهم کردن خوراک برای مهمانان یاد کرده‌اند.

از نظر سیاسی با امکان قیام مسلحانه علوی علیه عباسیان همدلی داشت. شرح‌حال امامی او را متمایل به دیدگاه زیدی خروج با شمشیر معرفی می‌کند. در روزگار جنبش ابوالسرایا و ضعف حکومت عباسی در حجاز، علویان مکه و گروهی از جارودیه پیرامونش جمع شدند. برخی گزارش‌ها می‌گویند ابتدا در پذیرش خلافت تردید داشت و سپس در برابر اصرار خویشان و هواداران پذیرفت.

در ربیع‌الثانی سال ۲۰۰ هجری در مکه و بخشی از حجاز با عنوان امیر مؤمنان و خلیفه با او بیعت شد. حکومتش کوتاه بود. منابع در مدت دقیق و برخی رخدادهای اداری اختلاف دارند، اما در نبرد نیروهای عباسی با هوادارانش، شکست گروه علوی و اعلام کناره‌گیری او در مکه در همان سال هم‌داستان‌اند.

پس از کناره‌گیری از فرماندهان عباسی امان گرفت و سرانجام به دربار خلیفه مأمون در خراسان رسید. مأمون او را بخشید، گرامی داشت و جایگاهش را میان طالبیان حفظ کرد. گزارش‌هایی از استقلال شخصیت و دفاع او از خدمتکارانش نیز وجود دارد، اما در این پروفایل به افسانه درباری تبدیل نشده‌اند.

یعقوبی، مسعودی و تاریخ جرجان می‌گویند او در سفر مأمون به جرجان رسید و در سال ۲۰۳ هجری، برابر با حدود ۸۱۸ تا ۸۱۹ میلادی، همان‌جا درگذشت. دفن او در جرجان به صورت نیرومند گزارش شده است. روایتی متأخر علت جسمانی خاصی پیشنهاد می‌کند، اما برای اثبات علت قطعی کافی نیست.

کتاب‌های نسب ادامه نسل او را به ویژه از پسرانی به نام علی، قاسم و حسین می‌دانند و تاریخ جرجان یحیی را نیز می‌افزاید. خدیجه بنت عبدالله مادر یحیی معرفی شده است. اهمیت محمد دیباج در پیوند دانش، اعتبار علوی و تجربه سیاسی کوتاه مکه در سال ۲۰۰ هجری است؛ زندگی او نه در یک قیام شکست‌خورده خلاصه می‌شود و نه باید با مناقب بی‌پشتوانه گسترش یابد.

اهمیت تاریخی و میراث

محمد دیباج عضوی از اهل بیت بود که نقل حدیث، عبادت و سخاوت، اعتبار اجتماعی علوی و سیاست عملی در او جمع شد. سنت‌های شرح‌حال سنی و امامی هر دو تصویر پایه‌ای شجاعت، فضیلت و بخشندگی او را حفظ کرده‌اند.

بیعت مکه در سال ۲۰۰ هجری در سیاست علوی عصر عباسی اهمیت دارد، زیرا دعوی خلافت کوتاهی در حجاز پدید آورد. شکست، کناره‌گیری علنی و بخشش مأمون نشان می‌دهد کشمکش علوی و عباسی افزون بر جنگ، مذاکره، امان و بازگشت سیاسی نیز داشت.

این پروفایل دلیل نیرومند را از جزئیات اختلافی جدا می‌کند: رابطه مادر و همسر با شهادت کلاسیک کامل شد، زمان تولد ناشناخته ماند، وفات در سال ۲۰۳ هجری و دفن در جرجان از چند منبع تاریخی پیروی کرد و در خانه‌های اداری محافظت‌شده هیچ زیارتگاه یا مختصات جدیدی ساخته نشد.

پیوندهای خانوادگی

منابع

Tarikh Baghdad | al-Khatib al-Baghdadi | Vol. 2, pp. 475-477 in the Bashshar edition | https://lib.eshia.ir/40310/2/475 | Hadith transmission, Meccan caliphal claim in 200 AH, wife Khadija, courage, alternate-day fasting and generosity
Maqatil al-Talibiyyin | Abu al-Faraj al-Isfahani | Vol. 1, p. 358 | https://lib.eshia.ir/22033/1/358 | Devotion, merit, alternate-day fasting and the Jarudi supporters around Muhammad in Mecca
al-Aqd al-Thamin fi Tarikh al-Balad al-Amin | Taqi al-Din al-Fasi | Vol. 1, p. 324 | https://lib.eshia.ir/86539/1/324 | Rule in Mecca, allegiance in 200 AH, military defeat, safe conduct, abdication and al-Ma'mun's pardon
Tarikh al-Ya'qubi | Ahmad ibn Abi Ya'qub al-Ya'qubi | Vol. 2, p. 448 | https://lib.eshia.ir/10382/2/448 | Transfer toward al-Ma'mun, death at Gurgan and the end of the political episode
Muruj al-Dhahab wa Ma'adin al-Jawhar | al-Mas'udi | Vol. 3, p. 440 | https://ito.lib.eshia.ir/81454/3/440 | Al-Ma'mun's amnesty, travel to Gurgan, death and burial there
Musnad al-Imam al-Sadiq | Aziz Allah al-Attaridi | Vol. 1, pp. 404 and 438 | https://ar.lib.eshia.ir/86867/1/404 | Mother Hamida al-Barbariyya and compiled genealogical and historical notices concerning Muhammad al-Dibaj
al-Fakhri fi Ansab al-Talibiyyin | Isma'il al-Marwazi | Vol. 1, p. 27 | https://lib.eshia.ir/86545/1/27 | Genealogical continuation through Ali, al-Qasim and al-Husayn
Siyar A'lam al-Nubala | Shams al-Din al-Dhahabi | Vol. 10, biographical entry, p. 105 in a common edition | https://www.islamweb.net/ar/library/content/60/1680/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A8%D9%86-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1 | Identity, al-Dibaj epithet, Medinan status, teachers, students, courage and standing

💬 دیدگاه بازدیدکنندگان

هنوز دیدگاه تأییدشده‌ای نیست؛ نخستین دیدگاه را شما بنویسید.

دیدگاه پس از تأیید مدیریت منتشر می‌شود.