منابع معتبر نخستین تاریخ دقیق تولد حضرت ابوایوب انصاری رضیاللهعنه را حفظ نکردهاند. وابستگی او به خزرج و بنینجار یثرب، سپس مدینه، استوار است، اما هیچ سال عددی بهعنوان تاریخ قطعی تولد ثبت نشده است.
حضرت ابوایوب انصاری رضیاللهعنه
Abu Ayyub al-Ansari was Khalid ibn Zayd ibn Kulayb ibn Tha'labah ibn Abd Awf ibn Ghanm ibn Malik ibn al-Najjar, an Ansari Companion of the Khazraj and Banu al-Najjar of Medina. His father was Zayd ibn Kulayb, while a strong biographical form identifies his mother as Hind, also called Zahra, bint Sa'd ibn Qays. His wife, Umm Ayyub al-Ansariyya bint Qays ibn Sa'd, was also a Companion, and the Prophet stayed in their household after the Hijrah. Rijal sources directly preserve at least one son, Khalid ibn Abi Ayyub al-Ansari, as a transmitter from his father, and one daughter, Umayrah bint Abi Ayyub al-Ansariyya. Surviving evidence does not close a complete and uniform roster of all his children, so these directly attested names are preserved without presenting them as an exhaustive family list.
PER-001687
صحابی
تأییدشده
مکان مشخص معلوم
حوزه تاریخی مشترک
⚙️ چاپ، اشتراک و گزینههای دیگر
حضرت ابوایوب انصاری رضیاللهعنه، خالد بن زید بن کلیب، از صحابه برجسته مدینه و بنینجار بود. در بیعت دوم عقبه حضور داشت، از بدر به بعد در نبردهای مهم همراه پیامبر ﷺ شرکت کرد و پس از هجرت حدود هفت ماه میزبان ایشان بود. دقت در نقل حدیث، دانش دینی و خدمت پیوسته عمومی از ویژگیهای شناختهشده او بود.
خدمت نظامی، دینی و مدنی او دههها پس از عصر نبوی ادامه یافت. در سالمندی در لشکرکشی قسطنطنیه شرکت کرد و در همان مرزها درگذشت؛ سال ۴۹ هجری در جمعبندی علمی امروز مشهورتر است و اقوال ۵۰، ۵۱، ۵۲ و ۵۵ هجری نیز در منابع باقی ماندهاند. منابع کلاسیک دفن او را نزدیک دیوار قسطنطنیه میدانند و آرامگاه کنونی ایوب سلطان در استانبول مرکز زنده این سنت تاریخی دیرپا است.
حضرت ابوایوب انصاری رضیاللهعنه تا سالخوردگی همراه سپاهیان مسلمان به میدان میرفت و در آخرین لشکرکشی مرتبط با محاصره قسطنطنیه بیمار شد. جمعبندی علمی کنونی سال ۴۹ هجری، برابر با ۶۶۹ میلادی، را مشهورترین قول میداند، در حالی که منابع کلاسیک سالهای ۵۰، ۵۱، ۵۲ و ۵۵ هجری را نیز نقل کردهاند. مضمون اصلی گزارشهای کهن درباره وفات او، از جمله روایتی که ابن سعد حفظ کرده، این است که پس از وفات پیکرش را تا دورترین نقطه ممکن در سرزمین دشمن ببرند و همانجا دفن کنند. منابع مشهور زندگینامهای بعدی، محل دفن را نزدیک دیوارهای قسطنطنیه قرار میدهند. درباره سال وفات، ۵۰، ۵۱، ۵۲ و ۵۵ هجری نقل شده است؛ ازاینرو در این پرونده یک تاریخ اختلافی یا جزئیات نظامی محل نزاع به عنوان امر قطعی عرضه نشده است.
منابع کلاسیک زندگینامه و تاریخ، دفن حضرت ابوایوب انصاری رضیاللهعنه را نزدیک دیوار قسطنطنیه قرار میدهند. علی بن ابیبکر هروی، جهانگرد قرون میانه، نیز بسیار پیش از فتح عثمانی زیارت قبر او را ثبت کرده است و این گزارش قدمت حافظه تدفینی این مکان را نشان میدهد. مجموعه کنونی مسجد و آرامگاه ایوب سلطان در استانبول مرکز زنده همین سنت تاریخی است. روایت عثمانی تعیین دقیق محل پس از سال ۱۴۵۳ میلادی را به آق شمسالدین پیوند میدهد و سپس سلطان محمد دوم مسجد و آرامگاه را در آنجا بنا کرد. نقطه نقشهای ساختاریافته جایگاه امروزی آرامگاه شناختهشده را دقیق نشان میدهد، اما دلیل مستقل باستانشناختی برای عین ساختار قبر سده نخست هجری به شمار نمیرود.
زندگینامه و معرفی تاریخی
حضرت ابوایوب انصاری رضیاللهعنه، خالد بن زید بن کلیب انصاری خزرجی نجاری، از بنینجارِ خزرج در مدینه بود. پدر او زید بن کلیب بود و در یک صورت قویِ منابع زندگینامهای، نام مادرش هند، مشهور به زهراء، دختر سعد بن قیس آمده است. کنیه او چنان شهرت یافت که بیش از نام خالد با ابوایوب شناخته شد. همسرش امایوب نیز در آغاز همراه او اسلام آورد و در همان خانهای زندگی میکرد که میزبانی پیامبر صلیاللهعلیهوآله به یکی از مشهورترین یادهای هجرت تبدیل شد. نام کاملتر همسر او امایوب انصاریه بنت قیس بن سعد است. منابع رجال نیز دستکم یک پسر، خالد بن ابیایوب انصاری، و یک دختر، عمیره بنت ابیایوب انصاریه، را بهصراحت ثبت کردهاند؛ این دو نام فهرست کامل همه فرزندان او دانسته نشدهاند.
او پیش از هجرت پیامبر صلیاللهعلیهوآله به مدینه مسلمان شد و در سال ۶۲۲ میلادی در بیعت دوم عقبه حضور داشت. پس از هجرت، پیامبر میان او و مصعب بن عمیر رضیاللهعنه پیمان برادری برقرار کرد. ابوایوب در بدر، اُحد، خندق، خیبر، فتح مکه، حنین و دیگر نبردهای مهم عصر نبوی شرکت داشت. منابع زندگینامهای او را در شمار کسانی نیز یاد میکنند که در کار نوشتن برای جامعه نبوی خدمت کردند و به سبب دانشش درباره احکام از او پرسش میشد؛ بنابراین جهاد، علم و خدمت عمومی در زندگی او در کنار هم قرار داشت.
هنگامی که رسول خدا صلیاللهعلیهوآله به مدینه رسید، شتر ایشان در محله بنینجار نشست و خانه ابوایوب حدود هفت ماه محل اقامت پیامبر بود تا مسجد و حجرهها آماده شود. صحیح مسلم نگرانی اهل خانه را از اینکه آنان در طبقه بالا و پیامبر در طبقه پایین باشند حفظ کرده است؛ ابوایوب و امایوب با احتیاط در گوشهای حرکت کردند و درخواست نمودند پیامبر به طبقه بالا منتقل شود. این خانه همچنین محل آموزش اسلام، پذیرایی از مهاجران نیازمند و گردهمایی مردم پیرامون پیامبر شد و از همین میزبانی، عنوان مهماندار پیامبر در حافظه عثمانی برای ابوایوب شهرت یافت.
همان روایت صحیح توجه او به غذای پیامبر را نشان میدهد. جای دست پیامبر در ظرف را میدید و از همان بخش میخورد. یک بار غذای دارای سیر بدون خوردن بازگردانده شد و پیامبر توضیح داد که با کسانی سخن میگوید که ابوایوب با آنان سخن نمیگوید، در حالی که خوردن آن برای ابوایوب مباح است. این رخداد تفاوت میان حلال بودن غذا و شرایط ویژه دریافتکننده وحی را روشن میکند.
حضرت ابوایوب رضیاللهعنه به دانش دینی و احتیاط فراوان در نقل حدیث شناخته میشد. شرححالنویسان متأخر حدود یکصد و پنجاه روایت از او میشمارند، هرچند روش شمارش متفاوت است، و گروهی از صحابه و تابعین بزرگ از او روایت کردهاند. نمونه مشهور دقت او سفر از مدینه به مصر برای شنیدن مستقیم حدیثی از عقبة بن عامر رضیاللهعنه است، زیرا گمان میرفت آن خبر تنها نزد آن دو باقی مانده باشد. این سفر نمونهای زودهنگام از فرهنگ تحقیق از راه سماع مستقیم است و فتواها و آموزش او نیز جایگاهش را به عنوان یکی از منابع هدایت دینی میان صحابه نشان میدهد.
خدمت او پس از وفات پیامبر صلیاللهعلیهوآله نیز ادامه یافت. در جنگهای روزگار ابوبکر و عمر رضیاللهعنهما و لشکرکشیهای شام، فلسطین و مصر شرکت کرد و حضورش در لشکرکشی قبرس در سال ۲۸ هجری، برابر با ۶۴۸–۶۴۹ میلادی، نیز گزارش شده است. هنگام محاصره عثمان رضیاللهعنه و جلوگیری از امامت او، ابوایوب مدتی نماز مردم را اقامه کرد. در خلافت علی رضیاللهعنه از او حمایت کرد و منابع زندگینامهای میگویند علی هنگام رفتن به عراق او را جانشین خود در مدینه گذاشت. این رویدادها مسئولیت نظامی، مدنی و دینی طولانی او را نشان میدهد.
او بدون طلب قدرت شخصی، رفتار عمومی را اصلاح میکرد. منابع زندگینامهای میگویند والیانی را که نماز را از وقت برتر آن به تأخیر میانداختند هشدار میداد و پیروی از روش پیامبر را معیار اطاعت میدانست. نقد او متوجه رفتار بود نه تبار و گروه. سفر برای یک حدیث نیز نشان میدهد که مقام، نیاز به تحقیق را از میان نمیبرد و سالمندی مسئولیت سخن دقیق را از میان نمیبرد.
در لشکرکشی به قسطنطنیه، مردی مسلمان به عمق صف رومیان حمله کرد و برخی آیه یکصدونودوپنج بقره، خود را به هلاکت نیفکنید، را بر او تطبیق کردند. ابوایوب توضیح داد که آیه درباره انصار نازل شد، وقتی پس از نیرومند شدن اسلام اندیشیدند جهاد را ترک کنند و به اصلاح اموال رهاشده بپردازند. ابوداود و ترمذی این تفسیر را با درجهای قوی نقل کردهاند. آیه نام او را ندارد، اما توضیحش از گزارشهای مهم در باب سیاق آیه است.
حضرت ابوایوب رضیاللهعنه در سالخوردگی بسیار زیاد در یکی از لشکرکشیهای آغازین مسلمانان به سوی قسطنطنیه شرکت کرد و در جریان آن بیمار شد. منابع زندگینامهای کهن درباره سال وفات او اختلاف دارند و سالهای ۵۰، ۵۱، ۵۲ و ۵۵ هجری را نقل کردهاند؛ در چند منبع مشهور، سال ۵۲ هجری برجستگی بیشتری دارد، بنابراین درست نیست یک تاریخ بهصورت بیاختلاف قطعی معرفی شود. بخش استوار و مشترک گزارشها این است که با شدت گرفتن بیماری وصیت کرد پس از وفات، پیکرش را تا دورترین نقطهای که سپاه بتواند در سرزمین دشمن پیش برود ببرند و همانجا دفن کنند. منابع قدیم و متأخر محل دفن او را نزدیک دیوارهای قسطنطنیه یاد کردهاند و همین نسبت بعدها پایه شناسایی تاریخی آرامگاه معروف او شد.
منابع کهن زندگینامهای و تاریخی گزارش میکنند که سپاه وصیت حضرت ابوایوب رضیاللهعنه را اجرا کرد و او را نزدیک دیوار قسطنطنیه به خاک سپرد. یاد قبر او در آثار جغرافیایی و زیارتی مسلمانان در قرون میانه ادامه یافت؛ علی بن ابی بکر هروی، جهانگردی که در سال ۱۲۱۵ میلادی درگذشت، بهصراحت از زیارت قبر ابوایوب یاد کرده است. این گواهیِ پیش از دوره عثمانی اهمیت ویژه دارد، زیرا نشان میدهد یاد دفن او کنار دیوار قسطنطنیه پیش از فتح عثمانی نیز شناخته شده بود.
پس از فتح عثمانی قسطنطنیه در سال ۱۴۵۳ میلادی، روایتهای تاریخی عثمانی تعیین محل دقیق قبر را با عالم آق شمسالدین پیوند دادند. سپس سلطان محمد دوم مسجد، آرامگاه و مجموعهای خیریه پیرامون محل ایجاد کرد؛ منابع رسمی میراث فرهنگی ترکیه ساخت نخستین مسجد را در سال ۱۴۵۸ میلادی ثبت میکنند و پژوهش معماری نیز این مجموعه را از بنیادهای مهم عثمانی پس از فتح میشمارد. مسجد نزدیک آغاز سده نوزدهم بازسازی شد، اما آرامگاه همچنان مرکز معنوی مجموعه باقی ماند و با آیین بستن شمشیر سلاطین عثمانی نیز پیوند یافت.
امروز مسجد و آرامگاه ایوب سلطان در منطقه ایوبسلطان استانبول، مهمترین زیارتگاه تاریخی مرتبط با حضرت ابوایوب انصاری رضیاللهعنه است. منابع رسمی میراث فرهنگی ترکیه آرامگاه را درون همین مجموعه معرفی میکنند و دانشنامه اسلامی دیانت ترکیه نیز مجموعه را بنایی شکلگرفته پیرامون قبر ابوایوب توصیف میکند. از این رو این مکان در پایگاه داده به عنوان زیارتگاه زنده و شناختهشده سنت آرامگاه او ثبت میشود و نشانی و مختصات کنونی فقط در بخشهای ساختاری جغرافیا نگهداری میشود.
او پیش از هجرت پیامبر صلیاللهعلیهوآله به مدینه مسلمان شد و در سال ۶۲۲ میلادی در بیعت دوم عقبه حضور داشت. پس از هجرت، پیامبر میان او و مصعب بن عمیر رضیاللهعنه پیمان برادری برقرار کرد. ابوایوب در بدر، اُحد، خندق، خیبر، فتح مکه، حنین و دیگر نبردهای مهم عصر نبوی شرکت داشت. منابع زندگینامهای او را در شمار کسانی نیز یاد میکنند که در کار نوشتن برای جامعه نبوی خدمت کردند و به سبب دانشش درباره احکام از او پرسش میشد؛ بنابراین جهاد، علم و خدمت عمومی در زندگی او در کنار هم قرار داشت.
هنگامی که رسول خدا صلیاللهعلیهوآله به مدینه رسید، شتر ایشان در محله بنینجار نشست و خانه ابوایوب حدود هفت ماه محل اقامت پیامبر بود تا مسجد و حجرهها آماده شود. صحیح مسلم نگرانی اهل خانه را از اینکه آنان در طبقه بالا و پیامبر در طبقه پایین باشند حفظ کرده است؛ ابوایوب و امایوب با احتیاط در گوشهای حرکت کردند و درخواست نمودند پیامبر به طبقه بالا منتقل شود. این خانه همچنین محل آموزش اسلام، پذیرایی از مهاجران نیازمند و گردهمایی مردم پیرامون پیامبر شد و از همین میزبانی، عنوان مهماندار پیامبر در حافظه عثمانی برای ابوایوب شهرت یافت.
همان روایت صحیح توجه او به غذای پیامبر را نشان میدهد. جای دست پیامبر در ظرف را میدید و از همان بخش میخورد. یک بار غذای دارای سیر بدون خوردن بازگردانده شد و پیامبر توضیح داد که با کسانی سخن میگوید که ابوایوب با آنان سخن نمیگوید، در حالی که خوردن آن برای ابوایوب مباح است. این رخداد تفاوت میان حلال بودن غذا و شرایط ویژه دریافتکننده وحی را روشن میکند.
حضرت ابوایوب رضیاللهعنه به دانش دینی و احتیاط فراوان در نقل حدیث شناخته میشد. شرححالنویسان متأخر حدود یکصد و پنجاه روایت از او میشمارند، هرچند روش شمارش متفاوت است، و گروهی از صحابه و تابعین بزرگ از او روایت کردهاند. نمونه مشهور دقت او سفر از مدینه به مصر برای شنیدن مستقیم حدیثی از عقبة بن عامر رضیاللهعنه است، زیرا گمان میرفت آن خبر تنها نزد آن دو باقی مانده باشد. این سفر نمونهای زودهنگام از فرهنگ تحقیق از راه سماع مستقیم است و فتواها و آموزش او نیز جایگاهش را به عنوان یکی از منابع هدایت دینی میان صحابه نشان میدهد.
خدمت او پس از وفات پیامبر صلیاللهعلیهوآله نیز ادامه یافت. در جنگهای روزگار ابوبکر و عمر رضیاللهعنهما و لشکرکشیهای شام، فلسطین و مصر شرکت کرد و حضورش در لشکرکشی قبرس در سال ۲۸ هجری، برابر با ۶۴۸–۶۴۹ میلادی، نیز گزارش شده است. هنگام محاصره عثمان رضیاللهعنه و جلوگیری از امامت او، ابوایوب مدتی نماز مردم را اقامه کرد. در خلافت علی رضیاللهعنه از او حمایت کرد و منابع زندگینامهای میگویند علی هنگام رفتن به عراق او را جانشین خود در مدینه گذاشت. این رویدادها مسئولیت نظامی، مدنی و دینی طولانی او را نشان میدهد.
او بدون طلب قدرت شخصی، رفتار عمومی را اصلاح میکرد. منابع زندگینامهای میگویند والیانی را که نماز را از وقت برتر آن به تأخیر میانداختند هشدار میداد و پیروی از روش پیامبر را معیار اطاعت میدانست. نقد او متوجه رفتار بود نه تبار و گروه. سفر برای یک حدیث نیز نشان میدهد که مقام، نیاز به تحقیق را از میان نمیبرد و سالمندی مسئولیت سخن دقیق را از میان نمیبرد.
در لشکرکشی به قسطنطنیه، مردی مسلمان به عمق صف رومیان حمله کرد و برخی آیه یکصدونودوپنج بقره، خود را به هلاکت نیفکنید، را بر او تطبیق کردند. ابوایوب توضیح داد که آیه درباره انصار نازل شد، وقتی پس از نیرومند شدن اسلام اندیشیدند جهاد را ترک کنند و به اصلاح اموال رهاشده بپردازند. ابوداود و ترمذی این تفسیر را با درجهای قوی نقل کردهاند. آیه نام او را ندارد، اما توضیحش از گزارشهای مهم در باب سیاق آیه است.
حضرت ابوایوب رضیاللهعنه در سالخوردگی بسیار زیاد در یکی از لشکرکشیهای آغازین مسلمانان به سوی قسطنطنیه شرکت کرد و در جریان آن بیمار شد. منابع زندگینامهای کهن درباره سال وفات او اختلاف دارند و سالهای ۵۰، ۵۱، ۵۲ و ۵۵ هجری را نقل کردهاند؛ در چند منبع مشهور، سال ۵۲ هجری برجستگی بیشتری دارد، بنابراین درست نیست یک تاریخ بهصورت بیاختلاف قطعی معرفی شود. بخش استوار و مشترک گزارشها این است که با شدت گرفتن بیماری وصیت کرد پس از وفات، پیکرش را تا دورترین نقطهای که سپاه بتواند در سرزمین دشمن پیش برود ببرند و همانجا دفن کنند. منابع قدیم و متأخر محل دفن او را نزدیک دیوارهای قسطنطنیه یاد کردهاند و همین نسبت بعدها پایه شناسایی تاریخی آرامگاه معروف او شد.
منابع کهن زندگینامهای و تاریخی گزارش میکنند که سپاه وصیت حضرت ابوایوب رضیاللهعنه را اجرا کرد و او را نزدیک دیوار قسطنطنیه به خاک سپرد. یاد قبر او در آثار جغرافیایی و زیارتی مسلمانان در قرون میانه ادامه یافت؛ علی بن ابی بکر هروی، جهانگردی که در سال ۱۲۱۵ میلادی درگذشت، بهصراحت از زیارت قبر ابوایوب یاد کرده است. این گواهیِ پیش از دوره عثمانی اهمیت ویژه دارد، زیرا نشان میدهد یاد دفن او کنار دیوار قسطنطنیه پیش از فتح عثمانی نیز شناخته شده بود.
پس از فتح عثمانی قسطنطنیه در سال ۱۴۵۳ میلادی، روایتهای تاریخی عثمانی تعیین محل دقیق قبر را با عالم آق شمسالدین پیوند دادند. سپس سلطان محمد دوم مسجد، آرامگاه و مجموعهای خیریه پیرامون محل ایجاد کرد؛ منابع رسمی میراث فرهنگی ترکیه ساخت نخستین مسجد را در سال ۱۴۵۸ میلادی ثبت میکنند و پژوهش معماری نیز این مجموعه را از بنیادهای مهم عثمانی پس از فتح میشمارد. مسجد نزدیک آغاز سده نوزدهم بازسازی شد، اما آرامگاه همچنان مرکز معنوی مجموعه باقی ماند و با آیین بستن شمشیر سلاطین عثمانی نیز پیوند یافت.
امروز مسجد و آرامگاه ایوب سلطان در منطقه ایوبسلطان استانبول، مهمترین زیارتگاه تاریخی مرتبط با حضرت ابوایوب انصاری رضیاللهعنه است. منابع رسمی میراث فرهنگی ترکیه آرامگاه را درون همین مجموعه معرفی میکنند و دانشنامه اسلامی دیانت ترکیه نیز مجموعه را بنایی شکلگرفته پیرامون قبر ابوایوب توصیف میکند. از این رو این مکان در پایگاه داده به عنوان زیارتگاه زنده و شناختهشده سنت آرامگاه او ثبت میشود و نشانی و مختصات کنونی فقط در بخشهای ساختاری جغرافیا نگهداری میشود.
اهمیت تاریخی و میراث
حضرت ابوایوب انصاری رضیاللهعنه در مرکز دو حافظه بزرگ تاریخی قرار دارد: شکلگیری جامعه مسلمان مدینه و رویارویی آغازین مسلمانان با قسطنطنیه. خانه او در آغاز نهادسازی مدینه پناه پیامبر بود و آخرین لشکرکشیاش یاد نسل نخست را فراتر از شبهجزیره برد.
اهمیت میراث حدیثی او تنها به شمار روایتها وابسته نیست، بلکه به روشی است که زندگیاش نمایندگی میکند. سفر برای بررسی یک خبر، توضیح سیاق آیه بقره و اعتراض به تأخیر نماز، صحابیای را نشان میدهد که به صحت نقل، فهم زمینه و اصلاح رفتار عمومی اهمیت میداد.
خدمت طولانی نظامی و مدنی او عصر نبوی را به خلافتهای بعد پیوند میدهد. حضور در نبردهای بزرگ، لشکرکشیهای مرزی و وظایف عمومی مدینه نشان میدهد که زندگیاش به یک واقعه مشهور میزبانی محدود نبود.
آرامگاه ایوب سلطان به یکی از اثرگذارترین مکانهای دینی و شهری استانبول عثمانی تبدیل شد. یاد قرون میانه از دفن حضرت ابوایوب رضیاللهعنه نزدیک قسطنطنیه، حمایت نهادی عثمانیان پس از سال ۱۴۵۳ میلادی، ساخت مسجد و آرامگاه در عهد سلطان محمد دوم و سپس آیین بستن شمشیر سلاطین، نقشی بسیار فراتر از یک محل دفن عادی به این مجموعه داد. امروز نیز آرامگاه رسمی و شناختهشده ایوب سلطان یک زیارتگاه فعال دینی است و یاد صحابیای را زنده نگه میدارد که در مدینه میزبان پیامبر بود و در مرز بیزانس درگذشت.
اهمیت میراث حدیثی او تنها به شمار روایتها وابسته نیست، بلکه به روشی است که زندگیاش نمایندگی میکند. سفر برای بررسی یک خبر، توضیح سیاق آیه بقره و اعتراض به تأخیر نماز، صحابیای را نشان میدهد که به صحت نقل، فهم زمینه و اصلاح رفتار عمومی اهمیت میداد.
خدمت طولانی نظامی و مدنی او عصر نبوی را به خلافتهای بعد پیوند میدهد. حضور در نبردهای بزرگ، لشکرکشیهای مرزی و وظایف عمومی مدینه نشان میدهد که زندگیاش به یک واقعه مشهور میزبانی محدود نبود.
آرامگاه ایوب سلطان به یکی از اثرگذارترین مکانهای دینی و شهری استانبول عثمانی تبدیل شد. یاد قرون میانه از دفن حضرت ابوایوب رضیاللهعنه نزدیک قسطنطنیه، حمایت نهادی عثمانیان پس از سال ۱۴۵۳ میلادی، ساخت مسجد و آرامگاه در عهد سلطان محمد دوم و سپس آیین بستن شمشیر سلاطین، نقشی بسیار فراتر از یک محل دفن عادی به این مجموعه داد. امروز نیز آرامگاه رسمی و شناختهشده ایوب سلطان یک زیارتگاه فعال دینی است و یاد صحابیای را زنده نگه میدارد که در مدینه میزبان پیامبر بود و در مرز بیزانس درگذشت.
پیوندهای خانوادگی
منابع
Tahdhib al-Kamal fi Asma al-Rijal | al-Mizzi | Abu Ayyub al-Ansari entry | https://www.islamweb.net/ar/library/content/1001/1722/ | lineage, major campaigns, residence of the Prophet, hadith transmissionAl-Isti'ab fi Ma'rifat al-Ashab | Ibn Abd al-Barr | Abu Ayyub entry | https://www.islamweb.net/ar/library/content/1080/640/ | mother, Aqabah, Badr and later campaigns, Constantinople death and burial chronology variants
Siyar A'lam al-Nubala | al-Dhahabi | Vol. 2, Abu Ayyub al-Ansari entry | https://www.islamweb.net/ar/library/content/60/217/ | final campaign, burial near Constantinople wall, death-year variants, family transmission chain
Sahih Muslim | Muslim ibn al-Hajjaj | Hadith 2053a-c | https://sunnah.com/muslim:2053a | Medina hosting, upper-floor concern, food and garlic report
Jami al-Tirmidhi | Muhammad ibn Isa al-Tirmidhi | Hadith 2972 | https://sunnah.com/tirmidhi:2972 | Abu Ayyub's explanation of Qur'an 2:195 and continued campaigning until burial in Roman territory
Tahdhib al-Kamal fi Asma al-Rijal | al-Mizzi | Umm Ayyub al-Ansariyya, vol. 35 p. 332 | https://islamweb.net/ar/library/content/1001/11377/ | wife identity and lineage
Al-Mu'jam al-Kabir | al-Tabarani | Vol. 4 pp. 133-134 | https://www.islamweb.net/ar/library/content/84/3887/ | Khalid ibn Abi Ayyub as a son transmitting from Abu Ayyub
Tahdhib al-Kamal fi Asma al-Rijal | al-Mizzi | Ayyub ibn Khalid ibn Safwan entry | https://www.islamweb.net/ar/library/content/1001/653/ | Umayrah bint Abi Ayyub as Abu Ayyub's daughter
TDV Islam Ansiklopedisi | Huseyin Algul | Ebu Eyyub el-Ensari | https://islamansiklopedisi.org.tr/ebu-eyyub-el-ensari | current critical synthesis, 49 AH principal date, 50/52/55 variants, burial near wall, medieval grave memory
TDV Islam Ansiklopedisi | Eyup Sultan Kulliyesi | https://islamansiklopedisi.org.tr/eyup-sultan-kulliyesi | Ottoman mausoleum and complex history
Republic of Turkiye Culture Portal | Eyup Sultan Camii | https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/eyup-sultan-camii | present mosque and mausoleum complex in Eyup, Istanbul
نگارخانه تصاویر
هنوز تصویر تأییدشدهای موجود نیست.
📤 ارسال تصویر این شخصیت یا مکان
تصویر پیش از تأیید عمومی نخواهد شد.
💬 دیدگاه بازدیدکنندگان
هنوز دیدگاه تأییدشدهای نیست؛ نخستین دیدگاه را شما بنویسید.
دیدگاه پس از تأیید مدیریت منتشر میشود.