روایتی معتبر از عثمان بن حنیف رضی‌الله‌عنه داستان مرد نابینایی را حفظ کرده که نزد پیامبر محمد ﷺ آمد و خواست از خدا برای شفای او دعا کند. پیامبر نخست صبر را برای او بهتر دانست، اما وقتی مرد دعا را برگزید، به او آموخت وضوی کامل بگیرد و دعای ویژه‌ای بخواند؛ روایت صحیح ابن ماجه دو رکعت نماز را نیز ذکر می‌کند. روایت مفصل‌تری در المستدرک حاکم می‌گوید پس از خواندن دعای آموخته‌شده، مرد برخاست در حالی که بینایی خود را بازیافته بود.
رسول خدا ﷺ بی‌درنگ وعده درمان نداد، بلکه نخست انتخابی پرمعنا پیش روی او گذاشت. فرمود اگر بخواهد صبر کند، صبر برای او بهتر است، و اگر بخواهد برایش دعا خواهد کرد. مرد که امید به عافیت داشت، درخواست کرد پیامبر برای او دعا کند.
سپس رسول خدا ﷺ او را به عبادت و روی آوردن مستقیم به خدا راهنمایی کرد. در جامع ترمذی به او دستور داده شد وضویی کامل و نیکو بگیرد و سپس دعایی ویژه بخواند؛ دعایی که در آن از خدا درخواست می‌کند و با پیامبر رحمت ﷺ به سوی پروردگار روی می‌آورد تا حاجتش برآورده شود و شفاعت پیامبر درباره او پذیرفته گردد. روایت صحیح سنن ابن ماجه همین هسته را حفظ کرده و می‌افزاید که مرد پیش از دعا دو رکعت نماز بخواند.
بنابراین مرد تنها منتظر یک رخداد خارق‌العاده نماند. او به طهارت، نماز، فروتنی و دعا فراخوانده شد. پیامبر ﷺ امید او را به سوی خدا هدایت کرد و در همان حال برای او دعا و شفاعت نمود.
روایت مفصل‌تر و قدیمی‌تر که در المستدرک حاکم حفظ شده، پایان داستان را روشن‌تر بیان می‌کند. در آن نقل، مرد دعایی را که آموخته بود خواند و سپس برخاست در حالی که بینایی خود را بازیافته بود. بدین ترتیب داستان از رنج و امید آغاز می‌شود، از عبادت و راهنمایی نبوی می‌گذرد و در روایت مفصل به بازگشت بینایی می‌رسد.
زیبایی این ماجرا فقط در نتیجه نیست، بلکه در شیوه راهنمایی پیامبر ﷺ است. او فضیلت صبر را به مرد نشان داد، خواسته او برای شفا را شنید، او را به وضو و نماز هدایت کرد و دعایی آموخت که سراسر امید به رحمت خدا بود.
هسته معتبرتر روایت در ترمذی و ابن ماجه ثابت است، و تصریح به بازگشت بینایی در طریق مفصل المستدرک حفظ شده است. با حفظ همین نسبت‌های منبعی، ماجرا روایتی زیبا از دعای نبوی، عبادت، امید و شفای الهی باقی می‌ماند.
نتیجه
این گزارش مرد نابینایی را به یاد می‌آورد که با امید نزد رسول خدا ﷺ آمد، به وضو، نماز و دعا به درگاه خدا راهنمایی شد و در روایت مفصل قدیمی، با بینایی بازگشته از جای برخاست.
منابع
V3_TASK_4_LINKAGE_AND_METADATA_CONFIRMATION: linked to CLM-01 and independently verified Jami` at-Tirmidhi 3578, Book 48 Hadith 209. The report explicitly gives the blind man's request that the Prophet supplicate to Allah for healing, the patience option, complete wudu and the prescribed supplication. Al-Tirmidhi himself calls the report hasan sahih gharib; Sunnah.com displays Sahih (Darussalam).
V3_TASK_4_LINKAGE_AND_METADATA_CONFIRMATION: linked to CLM-03 and independently verified Sunan Ibn Majah 1385, Book 5 Hadith 583. This route preserves the same request/patience/wudu/supplication core and explicitly adds two rak'ahs before the supplication. Sunnah.com displays Sahih (Darussalam).
V3_TASK_4_LINKAGE_AND_OUTCOME_CONFIRMATION: linked to CLM-05 and independently verified the al-Mustadrak 1953 route through Dorar's displayed source text. This expanded route explicitly states that after the taught supplication the man stood having regained his sight. Dorar records al-Hakim's silence on the report together with his preface rule that its narrators are trustworthy and comparable to narrators used by al-Bukhari or Muslim. This outcome wording is not silently transferred into the shorter Tirmidhi 3578 text.
V3_TASK_4_LINKAGE_REPAIR: direct Tirmidhi 3578 row added for CLM-02. The report explicitly gives the Prophet's choice between patience and supplication and the man's choice of supplication.
V3_TASK_4_LINKAGE_REPAIR: Tirmidhi 3578 linked directly to CLM-03 alongside Ibn Majah 1385. Tirmidhi explicitly gives complete wudu and the prescribed supplication; the two-rak'ah addition belongs to Ibn Majah.
V3_TASK_4_GRADING_LINK: Tirmidhi 3578 linked directly to CLM-04. Al-Tirmidhi explicitly states hasan sahih gharib; the current page also displays Sahih (Darussalam).
V3_TASK_4_GRADING_LINK: Ibn Majah 1385 linked directly to CLM-04 because the claim explicitly cites the displayed Sahih (Darussalam) grading on the Ibn Majah page.