رمله بنت سعید بن زید

رمله بنت سعید بن زید بن عمرو بن نفیل از شاخه بنی‌عدی قریش بود. پدرش سعید بن زید از مسلمانان نخستین و صحابی شناخته‌شده بود. نسب قریش و طبقات ابن سعد نام کامل و نسب عدوی رمله را صریحاً ثبت کرده‌اند. منابع نسبی سعید بن زید را پدر او می‌دانند و این نسبت بر پایه همان شواهد تاریخی ارائه می‌شود.

ازدواج او با حسن بن حسن بن علی، معروف به حسن مثنی، در منابع نسبی کهن ثابت است. این پیوند رابطه‌ای مستند میان بنی‌عدی و شاخه حسنی اهل بیت ایجاد کرد. پیوند محافظت‌شده همسر در پرونده همین ازدواج را نشان می‌دهد و پس از بررسی منابع درست تشخیص داده شد، بنابراین بدون تغییر ماند.

مصعب زبیری در نسب قریش و ابن سعد در طبقات، رمله را مادر محمد بن حسن معرفی می‌کنند. محمد فرزندی است که نسبت مادری او در منابع کهن روشن‌تر از همه است. یک روایت نسبی علوی متأخر که در حاشیه عمدة الطالب و به نقل از مناهل الضرب حفظ شده، رقیه و فاطمه را نیز دختران او می‌داند؛ این خبر تنها به عنوان نسبت متأخر نقل‌شده نگه داشته شد، نه اجماع قطعی کهن.

منابع معتبر در دسترس مادر رمله را جداگانه نام نمی‌برند. همچنین گزارش قابل اعتمادی درباره آموزش، روایت حدیث، سفرها، نقش عمومی یا فعالیت علمی مستقل او حفظ نکرده‌اند. او نباید با فاطمه بنت خطاب که در برخی گزارش‌ها رمله نیز خوانده شده، رمله بنت ابی‌سفیان یا زنان قرشی و عدوی دیگر اشتباه شود. اطلاعات نسبی موجود مادر به همین دلیل خالی باقی ماند.

سال تولد و وفات او معلوم نیست و هیچ منبع معتبر کهن تشییع یا محل دفن او را تعیین نمی‌کند. ازدواج با حسن مثنی و مادری محمد، او را در تاریخ خانوادگی سده نخست هجری قرار می‌دهد، اما تاریخ دقیق‌تری امن نیست. قبر یا زیارتگاه مشخصی نیز برای او قابل اثبات نیست و خانه‌های زیارتگاه و موقعیت خالی مانده‌اند.