قرآن واقعه پرنده گِلی را از نشانه‌های روشن عیسی علیه‌السلام در برابر بنی‌اسرائیل معرفی می‌کند. او از گل چیزی به شکل پرنده می‌سازد، در آن می‌دمد و آن به اذن خدا پرنده می‌شود. سوره مائده بعدا همین رخداد را در شمار نعمت‌های خدا بر عیسی یاد می‌کند و اذن الهی را هم در ساختن و هم در نتیجه تکرار می‌کند. بنابراین معجزه نبوت عیسی را تأیید می‌کند، اما سرچشمه قدرت آفرینندگی تنها خداست.
یکی از این نشانه‌ها ماجرای پرنده گِلی است که قرآن آن را در توالی‌ای روشن و محسوس بیان می‌کند. عیسی می‌گوید از گل چیزی مانند شکل پرنده می‌سازد. ماده، گل معمولی است و به هیئتی شبیه پرنده درمی‌آید. سپس در آن می‌دمد. در همین نقطه نتیجه شگفت رخ می‌دهد: آن شکل گِلی به پرنده تبدیل می‌شود. اما قرآن بلافاصله مرز معنا را روشن می‌کند: این امر «به اذن خدا» رخ می‌دهد.
همین آیه نشانه‌های دیگری را نیز کنار آن می‌آورد: شفای نابینای مادرزاد و مبتلای به برص، زنده کردن مردگان به اذن خدا و خبر دادن از آنچه مردم می‌خورند یا در خانه ذخیره می‌کنند. سپس عیسی می‌گوید اگر ایمان داشته باشید، در این امور برای شما نشانه‌ای است. پس هدف نمایش شگفتی نیست؛ اینها دلایلی در کنار رسالت پیامبرند تا مردم فرستنده او را بشناسند.
آیات بعد این جهت را کامل‌تر می‌کنند. عیسی تورات پیش از خود را تصدیق می‌کند، مردم را به تقوای خدا و اطاعت از پیامبر دعوت می‌کند و سپس می‌گوید خدا پروردگار من و پروردگار شماست، پس او را بپرستید. بنابراین ماجرای پرنده گِلی در دل پیام توحید و نبوت قرار دارد و جدا کردن آن از این دعوت، چارچوب قرآنی را ناقص می‌کند.
سوره مائده بعدها همین حادثه را در صحنه‌ای دیگر یادآوری می‌کند. خدا نعمت‌های خود بر عیسی و مادرش، تأیید با روح‌القدس، آموزش و نشانه‌ها را برمی‌شمارد. سپس رخداد پرنده گِلی را دوباره بیان می‌کند و اذن الهی را با تأکید تکرار می‌کند: عیسی به اذن خدا شکل پرنده را از گل می‌سازد، در آن می‌دمد و آن به اذن خدا پرنده می‌شود. همین تکرار هر برداشت از قدرت آفرینندگی مستقل را کنار می‌زند.
تفسیرهای کلاسیک گزارش‌های افزوده‌ای نیز نقل کرده‌اند. طبری این عمل را نشانه‌ای برای اثبات نبوت عیسی می‌داند و روایت‌هایی را نقل می‌کند که پرنده را خفاش معرفی می‌کنند یا ماجرا را با صحنه‌ای از دوران کودکی پیوند می‌دهند. این مطالب بخشی از سنت تفسیری‌اند و در متن صریح قرآن نیامده‌اند.
از این رو قوی‌ترین روایت همان بیان روشن قرآن است: عیسی گل را به شکل پرنده درمی‌آورد، در آن می‌دمد و آن به اذن خدا پرنده زنده می‌شود. دگرگونی چشمگیر است، اما مرکز داستان اذن خداست. معجزه صدق رسالت عیسی را نشان می‌دهد و تمام قدرت حقیقی آفرینندگی را به پروردگاری بازمی‌گرداند که عیسی مردم را به عبادت او دعوت کرد.
نتیجه
این معجزه‌ای نبوی با پشتوانه بسیار قوی و تصریح قرآن است. قدرت آن هم در دگرگونی گل به پرنده و هم در مرز تکرارشده نهفته است: عیسی نشانه را ظاهر می‌کند، اما زندگی تنها به اذن خدا پدید می‌آید؛ پس صدق نبوت و یگانگی سرچشمه قدرت هم‌زمان آشکار می‌شوند.
منابع
V3_TASK_4_LINKAGE_REPAIR: blank SOURCE->CLAIM linkage repaired from the explicit one-to-one claim/source content match.
V3_TASK_4_LINKAGE_REPAIR: blank SOURCE->CLAIM linkage repaired from the explicit one-to-one claim/source content match.
V3_TASK_4_LINKAGE_REPAIR: blank SOURCE->CLAIM linkage repaired from the explicit one-to-one claim/source content match. V3_TASK_4_SOURCE_URL_REPAIR: prior URL [https://quran.com/ali-imran/49/tafsirs/ar-tafsir-al-tabari] was replaced with an independently verified accessible al-Tabari 3:49 source page. The source text confirms the sign/prophethood framing and transmits the bat identification as exegetical detail. V3_SOURCE_METADATA_GAP: work/author/verse location are identified, but edition-specific printed volume/page is not supplied; Task 1 should add edition-specific bibliographic pagination rather than treating a web verse page as printed-edition pagination.