زنده کردن مردگان به دست عیسی علیه‌السلام: نشانه‌ای از نبوت به اذن خدا

داستان قرآنی با اعلام رسالت آغاز می‌شود. عیسی علیه‌السلام به سوی بنی‌اسرائیل فرستاده می‌شود و به آنان می‌گوید که نشانه‌ای از سوی پروردگارشان آورده است. در میان چند نشانه خارق‌العاده، کاری ذکر می‌شود که بیرون از توان معمول انسان است: او مردگان را به اذن خدا زنده می‌کند.

همین عبارت مرز اعتقادی معجزه را روشن می‌کند. قرآن زنده کردن مردگان را ذکر نمی‌کند تا سرچشمه قدرت مبهم بماند، بلکه در همان جمله آن را به اذن خدا وابسته می‌سازد. بنابراین نشانه بر دست عیسی آشکار می‌شود، اما قدرت مؤثر از خداست و معجزه از توحید جدا نیست.

قرآن هیچ فهرستی از کسانی که زنده شدند ارائه نمی‌کند. نام مرد، زن، کودک، پادشاه یا شخصیت مشهور خاصی را نمی‌آورد. شمار موارد، محل، مدت مرگ، روش جسمانی یا زیستی و دعای ثابت یا فرایند مشخصی نیز بیان نمی‌شود. در برخی تفاسیر و روایت‌های قصصی بعدی نام‌ها و صحنه‌های بیشتری آمده است، اما اینها متن صریح قرآن نیستند. روایت عمومی مطمئن نباید این سکوت را با جزئیات هیجان‌انگیز اما غیرقطعی پر کند.

در عوض، قرآن هدف را آشکار می‌سازد. زنده کردن مردگان یکی از نشانه‌هایی است که عیسی برای اثبات رسالت خود نزد بنی‌اسرائیل می‌آورد. بلافاصله پس از این نشانه‌ها، تورات پیشین را تأیید می‌کند، مردم را به تقوای خدا و اطاعت از پیامبر فرا می‌خواند و اعلام می‌کند که خدا پروردگار او و پروردگار آنان است؛ پس باید تنها او را عبادت کنند. بنابراین معجزه از شگفتی صرف فراتر می‌رود و به توحید، اطاعت و راه راست اشاره می‌کند.

سوره مائده بعداً همان رخداد را از زاویه‌ای دیگر یادآوری می‌کند. خدا نعمت‌های خود بر عیسی و مادرش را برمی‌شمارد و در میان چند نشانه از بیرون آوردن مردگان سخن می‌گوید. باز همان قید تکرار می‌شود: به اذن من. بدین ترتیب در آغاز رسالت و در یادآوری الهی بعدی، مرز یکی است: رخداد واقعی است، اما عطا شده است.

همان آیه واکنش مخالفان را نیز نگه می‌دارد. عیسی با بینات نزد بنی‌اسرائیل آمد، ولی برخی کافران آنچه دیدند را سحری آشکار نامیدند. پس معجزه می‌تواند دلیلی نیرومند باشد، اما دل لجوج را مجبور به ایمان نمی‌کند.

تفسیر کلاسیک نیز معنای نبوی را تقویت می‌کند. طبری بینات را دلایل معجزه‌آسای نبوت عیسی می‌داند، و ابن کثیر زنده کردن مردگان را از نشانه‌هایی می‌شمارد که از توان عادی بشر بیرون و وابسته به تأیید الهی است.

پس قوی‌ترین روایت ادعای کمی دارد اما معنای بزرگی: مردگان با نشانه‌ای که بر دست عیسی ظاهر می‌شود به زندگی بازمی‌گردند، صریحاً به اذن خدا؛ این معجزه رسالت او را تأیید می‌کند، مردم را به عبادت خدا می‌خواند و آنان را در برابر انتخاب ایمان یا انکار قرار می‌دهد.